Technische term passieve detectoren


Passieve detectoren worden in het jargon ook magnetometers genoemd. Ze meten de verstoringen in het aardmagnetisch veld die door ferrometalen voorwerpen in de bodem worden veroorzaakt, en hebben een standaard meetbereik van 2 à 3 m (of groter, voor bvb. vliegtuigbommen).

Een object uit ferrometaal beïnvloedt het verloop en dichtheid van de aardmagnetische veldlijnen, en deze afwijkingen worden gedetecteerd. Non-ferrometalen kunnen op deze manier niet worden gedetecteerd (in tegenstelling tot met actieve detectoren of metaaldetectoren).

Noot:
Actieve detectoren of metaaldetectoren detecteren zowel ferro- als non-ferrometalen, en hebben een standaard meetbereik van 30 à 50 cm.
Passieve detectoren of magnetometers detecteren enkel ferrometalen en hebben een standaard meetbereik van 2 à 3 m.

>> Volledige lijst met technische termen

Passieve detector.jpg