Technische term – magnetometrie


Door het meten van magnetische velden kunnen we metalen objecten in de bodem detecteren, meestal van aan het bodemoppervlak. Dit kan op twee manieren.

  • Actieve detectoren of metaaldetectors zenden zelf magnetische pulsen uit en meten de respons van ferro- en non-ferrometalen objecten. Standaard meetbereik van 30 à 50 cm.
  • Passieve detectoren of magnetometers meten verstoringen in het magnetisch veld van de aarde, veroorzaakt door de aanwezigheid van ferrometalen objecten in de bodem. Standaard meetbereik tot 3 à 4 m.

Voor grote oppervlaktes gebruiken we een multisonde opstelling met 4, 8 of meer magnetometers op een kar, voortgetrokken met een quad of met de hand. De detecties zijn computerondersteund en gekoppeld aan een GPS antenne, zodat we snel en accuraat een veldkaart met de aanwezige verstoringen kunnen aanmaken.

De meeste detecties worden dus van aan de oppervlakte uitgevoerd, maar in combinatie met een boor- of sonderingsopstelling kunnen we ook dieptedetecties uitvoeren. 

>> Volledige lijst met technische termen

magnetometrie.png